اتحاد مقدس

بحث وحدت و انسجام ملی از تأکیدات مکرر حضرت امام (ره) و مقام معظم رهبری است.
رهبری پس از جنگ دوازده‌روزه، در مراسم چهلم شهدا و پیام تصویری اخیر، وحدت و همدلی مردم در دفاع از نظام را مهم‌ترین دستاورد این جنگ دانستند و بر حفظ آن تأکید کردند.
قرآن در آیه «واعتصموا بحبل الله جمیعا» به چنگ زدن به ریسمان الهی و پرهیز از تفرقه دعوت می‌کند.
وحدت در جنگ احزاب عامل پیروزی پیامبر (صلی الله علیه و آله) بود و تفرقه همواره راهبرد دشمن برای تضعیف امت اسلامی بوده است.
پس از رحلت پیامبر (صلی الله علیه و آله)، تفرقه میان شیعه و سنی مانع پیشرفت اسلام شد و این تفرقه توسط دشمنان، از جمله انگلیس، تقویت شد.
تاریخ نشان می‌دهد وحدت امت اسلامی منجر به پیروزی و تفرقه باعث شکست شده است، مانند سلطه رژیم صهیونیستی که به دلیل اختلافات داخلی امت اسلامی ادامه یافته است.
در داخل کشور، وحدت شیعه و سنی و حضور همه جناح‌ها در دفاع مقدس عامل پیروزی بود.
دشمن پس از جنگ سخت، با جنگ نرم و ایجاد تفرقه سعی در تضعیف انقلاب دارد.
رهبری تأکید دارند که اختلافات جناحی نباید به تفرقه منجر شود و انقلابی‌گری را معیار قرار داده‌اند.
در جنگ دوازده‌روزه، وحدت مردم در حمایت از نظام نقشه دشمن برای ایجاد جنگ داخلی را خنثی کرد.
دشمن همچنان با بهانه‌هایی مانند مشکلات اقتصادی و فرهنگی به دنبال تفرقه و تضعیف نظام است.
حفظ و تقویت وحدت ملی، ضرورتی شرعی و عقلی است تا دشمن به اهداف خود نرسد.
تریبون‌داران و فضای مجازی باید از تخریب و ایجاد اختلاف پرهیز کنند و انتقادات در چارچوب وحدت مطرح شود.

۱. مبنای قرآنی ولایت‌پذیری: متن با اشاره به آیات قرآن مانند “اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی‌الامر منکم” و “قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله” بر لزوم اطاعت از ولی امر تأکید می‌کند. در دوران غیبت، مصداق اتم اولی‌الامر، ولی فقیه و مراجع هستند.
۲. رابطه محبت و اطاعت: اعتقاد قلبی بدون بروز عملی (اطاعت) کافی نیست؛ محبت و عشق بدون اطاعت معنا ندارد.
۳. نمونه های تاریخی عدم ولایت‌پذیری:
• دوران امیرالمؤمنین (علیه السلام): با وجود شنیدن حدیث غدیر، مردم در عمل ولایت‌پذیری را به حداقل رساندند که منجر به خانه‌نشینی ۲۵ ساله و شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها) شد.
• دوران امام حسن (علیه السلام): علی‌رغم بیعت اولیه، با توطئه‌های معاویه، فرماندهان لشکری خریدند و مردم امام را تنها گذاشتند و به صلح تحمیل کردند.
• دوران امام حسین (علیه السلام): ۱۸ هزار نامه دعوت دریافت شد، اما تنها ۳۴ نفر به یاری ایشان در کربلا آمدند؛ هزینه یاری امام را نپرداختند.
• دوران ائمه بعدی (علیه السلام): عامل اصلی رکود و مظلومیت ائمه، عدم ولایت‌مداری عملی مردم بود.
۴. تجربه انقلاب اسلامی:
• مبارزات: مردم با رهبری امام خمینی (رحمه الله علیه) همراهی کردند و پیروز شدند.
• پس از امام: هر کجا مردم و مسئولین از رهبری تبعیت کردند، به عزت رسیدند (مانند دفاع مقدس)، و هر جا همراهی لازم را نداشتند، دچار توقف شدند.
• نمونه‌های اخیر: اشاره به مذاکرات (برجام) که دولت‌ها گوش ندادند و در نهایت خسارت محض شد، و همچنین موضع‌گیری در قبال مقاومت (غزه و یمن) که هزینه سازش از مقاومت کمتر است.
۵. سه نکته برای تقویت ولایت‌مداری (راهکار):
• باور قلبی: رهبری و جایگاه ایشان را با تمام وجود باور داشته باشیم.
• پذیرش عملی: هر آنچه رهبری می‌فرماید را بپذیریم و تحلیل خود را بر تحلیل ایشان ترجیح ندهیم.
• ذهن‌خوانی خواص: خواص باید ذهن رهبری را بخوانند و منتظر نمانند که ایشان در جزئیات ورود کند و فرمان دهد (مانند حاج قاسم سلیمانی).
نتیجه‌گیری نهایی: موفقیت در گرو تقویت ولایت‌مداری در تمام زمینه‌ها، زمان‌ها و موضوعات است تا به عزت و عظمت دست یابیم.

• مرز بین نقد سازنده و تخریب نظام در این است که نقد باید منصفانه، واقع‌بینانه و بدون بزرگ‌نمایی ضعف‌ها باشد و موفقیت‌ها را نیز در نظر بگیرد.
• آزادی بیان طبق قانون اساسی پذیرفته شده، اما نباید به تضعیف نظام، انقلاب یا وحدت ملی منجر شود.
• در شرایط حساس کنونی، انسجام ملی خط قرمز است و اختلافات سیاسی نباید به تفرقه و سوءاستفاده دشمن منجر شود.
• نقد عملکرد دولت یا نهادها اشکالی ندارد، اما نباید به تخریب کلیت نظام یا ناکارآمد جلوه دادن دولت بینجامد.
• هماهنگی با دیدگاه رهبری و حفظ وحدت ملی در بیان نظرات و سلایق سیاسی ضروری است تا دشمن از اختلافات داخلی سوءاستفاده نکند.