کتاب«انسان۲۵۰ ساله» کتابی حاوی بخشهایی از سخنان پراکنده امام سید علی خامنهای، رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران، درباره زندگی سیاسی امامان شیعه است.
محتوای این کتاب انتقال مفهومی متعالی از مسیر و مقصد زندگی مجاهدانهی ائمه (علیهم السلام) است و از این رو، این کتاب بیش از آنکه یک کتاب تاریخی باشد، یک فراتحلیل تاریخی است که بهجای شرح و تفصیل وقایع زندگی ائمه، نگاهی کُلگرایانه از زندگی هر یک از معصومین (با توجه به زمینههای تاریخی هر دوره و در راستای مقصود واحدی که همهی این بزرگواران دنبال می کردند،) ارائه میدهد.که از لحظه وفات پیامبر(ص) شروع میشود و تا سال ۲۶۰ق به مدت ۲۵۰ سال ادامه پیدا میکند و همه آنها در این سالها به دنبال تشکیل حکومت اسلامی بودهاند.
محتویات کتاب، از میان سخنان رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران در بازه زمانی اردیبهشت ۱۳۵۹ تا اسفند ۱۳۸۹ش انتخاب شده است.
عنوان کتاب عیناً برگرفته از کلام رهبر شهید انقلاب است و بیانگر نوع نگاه ایشان به زندگی سیاسی-مبارزاتی ائمه است و سببِ این نامگذاری در مقدمه کتاب به تفصیل تشریح شده است.
این کتاب ۱۶ فصل دارد. فصلها بهترتیب تاریخی، روایتگرِ زندگی ائمه (ع)، از دوران پیامبر اعظم (ص) تا دورهی امام حسن عسکری (ع) است.
بخشی از متن کتاب :
«خطراتی که اسلام را به عنوان یک پدیدهی عزیز تهدید میکند، از قبل از پدید آمدن، یا از آغاز پدید آمدنش از طرف پروردگار، پیشبینی شده است و وسیلهی مقابله با آن خطرات هم ملاحظه شده و در خود اسلام و در خود این مجموعه، کار گذاشته شده است.
مثل یک بدن سالم که خدای متعال قدرت دفاعیاش را در خودِ آن کار گذاشته است، یا مثل یک ماشین سالم که مهندس و سازندهی آن، وسیلهی تعمیرش را با خود آن همراه کرده است. اسلام یک پدیده است و مثل همهی پدیدهها، خطراتی آن را تهدید میکند و وسیلهای برای مقابله لازم دارد.
خدای متعال این وسیله را در خودِ اسلام گذاشت. اما آن خطر چیست؟ دو خطر عمده اسلام را تهدید میکند که یکی خطر «دشمنان خارجی» و دیگری خطر «اضمحلال داخلی» است.
انسان مىتواند در حرکت چند ماهه حضرت ابی عبدالله(ع)، از آن روزى که از مدینه خارج شد و به طرف مکّه رفت، تا آن روزى که در کربلا شربت گواراى شهادت نوشید، بیش از صد درس مهم بشمارد. نخواستم بگویم هزارها درس، مىشود گفت هزارها درس هست. ممکن است هر اشارهی آن بزرگوار، یک درس باشد؛ اما اینکه مىگویم بیش از صد درس، یعنى اگر ما بخواهیم این کارها را مورد مداقه قرار دهیم، از آن مىشود صد عنوان و سرفصل به دست آورد که هر کدام براى یک امّت، براى یک تاریخ و یک کشور، براى تربیت خود و اداره جامعه و قرب به خدا، درس است.»